روز نوشت هایی از جنس عشق و محبت

ارتباط با خانه ای بی

نگاهی بر قلب پروانه ها

نگاهی بر قلب پروانه ها

+ افزایش سایز متن -
به اشتراک بگذارید

پاییز ۹۹ برای من فصل عجیبی بود. چند روز پیش با شروع زمستان نگاهی بر مسیر رفته انداختم. برگ‌های دفترم را ورق زدم و خدا شاکر شدم که توانستم با تمام سختی‌ها در چنین پائیز کرونایی فرمان را به دورترین نقاط ایران بچرخاینم. ‌

وقتی در جریان سفر استانی به خراسان رضوی مهمان مریم و حسین عزیز شدم درک جدیدتری از رابطه خواهر و برادری پیدا کردم. مریم و حسین نازنین همدلانه در مسیر زخم‌ ها و تاول‌ ها همدل و همراه یکدیگرند. می‌دانید ای‌بی سخت ترین درد دنیاست، درست!
اما قلب‌ پروانه‌ها بزرگتر از دردشان بزرگتر است. پوستشان ضعیف اما این قلبشان و اراده‌شان است که محکم است‌

این را وقتی فهمیدم که مریم و حسین نازنین را دیدم. دستان هر دو جمع شده بود و کوچک اما ذهنشان و قلبشان هرگز !هرگز!
چه سرمایه‌ای ارزشمندتر از این؟ ‌

تصویر مربوط به سفر استانی در پاییز ۹۹ روستای زرقان، بخش جغتای، از توابع سبزوار استان خراسان رضوی است

دیدگاه خود را ارسال کنید